گروه سیاسی خبرگزاری مهر محسن صمیمی: شب ۱۲ بهمن داشتم در خبرگزاری خبر تکذیبیه ترور فرمانده نیروی دریایی سپاه را که منتشر می‌کردم، کارت ملاقات به دستم رسید. چند هفته‌ای است که مخصوصاً پس از حوادث ۱۸ و ۱۹ دی ماه، حتی یک انفجار منزل مسکونی بر اثر گاز هم سریعا توسط رسانه‌های معاند به یک خبر جعلی تبدیل می‌شود و دل مردم هٌرّی می‌ریزد؛ یا دست کم بر نگرانی‌هایشان افزوده می‌شود.

مخصوصاً اینکه ترامپ تقریباً هر روز یک اظهار نظر درباره احتمال حمله نظامی به ایران دارد و رسانه‌های تحت امرش هم دائم به این فضا دامن می‌زنند.

یکی از اصلی‌ترین خطوط خبری که مدام در فضای رسانه‌ای و مجازی پیگیری می‌کردند، این بود که رهبری کجاست؟ همینطور شبهه بود که از خروجی های اینترنشنال و منوتو به جامعه پمپاژ می شد. که البته همان روز ۱۱ بهمن رهبر انقلاب با حضور در حرم امام این خط رسانه‌ای را باطل کردند.

فردا صبح ۱۲ بهمن که راهی خیابان فلسطین شدم، از زمزمه‌ها یک سوال تکراری را می‌شد مدام شنید. « با این شرایط امنیتی آقا میاد به نظرتون؟!». البته حق هم داشتند نگران باشند؛ همه در جنگ ۱۲ روزه دیدند که حضور و نقش ایشان چقدر در قوام و دوام کشور و همچنین شکست دشمن تاثیرگذار بود. همین نقش بود که باعث شده بود ترامپ در یکی دو هفته گذشته جسارت کرده و حتی ایشان را تهدید هم کند. جان دشمن را به لبش رسانده است.

ورودی حسینیه حجم جمعیت زیاد بود. جسته گریخته می‌شد برخی دوستان رسانه‌ای را هم در لابلای جمعیت دید. خیلی‌ها روی موکت‌های سالن ورودی نشسته بودند و منتظر بودند تا نوبتشان برسد. یک ساعتی منتظر ماندیم و بعد وارد حسینیه شدیم. مملو بود از جمعیت و دقایقی پشت در ورودی حسینیه نشستیم تا فضا برای ورود به حسینیه باز شود. یکی از مادحین اهل بیت در حال خواندن دعایی بود و جمعیت نیز با او زمزمه می‌کردند.‌

فضا برای ورود باز شده‌ بود و حجم جمعیت «حیدر حیدر…» کنان وارد حسینیه شدند به سختی سمت چپ حسینیه جایی پیدا شد. احساس میکنم فضای روحانی و خاطره انگیز حسینیه امام خمینی(ره) گنجایش خیل عاشقان را ندارد؛ هرچند اگر ۱۰برابر این هم شود باز به سختی جا برای نشستن پیدا می‌شود.

گروه سرودی از نوجوانان که از تهرانسر آمده بودند برای دقایقی فضا را عوض کردند؛ جمع نیز با کف زدن از هنرنمایی‌شان استقبال کردند.

یکی دیگر مادحین اهل بیت با اعلام مجری پشت تریبون قرار گرفت و برای دقایقی با اشعار حماسی و شورانگیز جمع را به وجد آورد.

ساعت حوالی ۱۰:۲۰ دقیقه شده بود و جمع لبالب از انتظار. آن وسط یک جمعیت قابل توجهی بعد از مداحی بلند شدند و گل واژه همیشگی «ای پسر فاطمه منتظر شماییم» سر داد ولی مجری که پشت تریبون رفت و از جواد منصوری نخستین فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای سخنرانی دعوت کرد، همه به یکباره نشستند. منصوری درباره جنایات رژیم پهلوی گفت و ۷-۸ دقیقه‌ای بود که سخنرانی می‌کرد که به یک باره جمعیت بلند شدند و شعار «ای رهبر آزاده آماده‌ایم آماده سر دادند». راس ساعت ۱۰:۳۰ رهبر انقلاب وارد حسینیه شدند.

بعد از چند دقیقه‌ای قرائت قرآن، انتظارها به سر آمد و حضرت آیت الله خامنه‌ای بیاناتشان‌را آغاز کردند.

شیوه سخنرانی رهبر انقلاب اینگونه است که همیشه محورهایی که می‌خواهند درباره‌اش با مردم سخن بگویند را همان اول ذکر می‌کنند. در ابتدای سخن ایشان اشاره کردند که درباره ۱۲ بهمن، فتنه هفته های اخیر در کشور و موضوع آمریکا سخنانی را بیان خواهند کرد و این دسته‌بندی در طول سخنانشان کاملاً نظم بندی شده رعایت شد. تاکید هم کردند که این موارد را یادداشت کردم که به برادران و خواهران عزیز عرض کنم.

شاید یکی از اصلی‌ترین جملاتی که در بخش مربوط به ۱۲ بهمن اشاره کردند پاسخ بزرگترین پرسش این جمع بود. ایشان فرمودند «حضرت امام در ۱۲ بهمن در دل تهدیدها به تهران آمد». و بعد اشاره کردند که ما بعدها متوجه شدیم که چه تهدیداتی متوجه ایشان بود ولی به هیچ کدام از آن تهدیدها توجهی نکرده و در تهران حضور یافتند. دارند درس هایی که از استادشان یاد گرفته اند اینجا برای ما تکرار می کنند تا یاد بگیریم و بیخودی نگران نشویم. میخواهند دلمان را قرص کنند به آنچه که پیش روی این کشور و ملت است.

این دیدار در ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ نیز از جهاتی حتماً از جنس ۱۲بهمن ۵۷ است؛ شوخی که نداریم، ما با آمریکا و رژیم صهیونیستی در یک جنگ واقعی هستیم ولو اینکه آن جنگ در شرایط فعلی جنس نظامی نداشته باشد.

اگر بخواهم این دیدار را در یک کلمه توصیف کنم جملاتی شبیه آرامش،امنیت و دلگرمی به ذهنم خطور می‌کند. شاهد مثالم برای این گزاره‌ها این است که اولاً ایشان جدیت و صمیمیت را در اَبَر روایت این دیدار داشتند.‌ آنجا که در نقطه انتهایی دیدارشان به عنوان کلام آخر تاکید کردند که «هر جنگ دوباره‌ای به جنگ منطقه‌ای تبدیل خواهد شد»، جدیت خود را به دنیا نشان دادند و آنجا که یک جوان پرشور در لحظه‌ای که نباید شروع به شعار دادن کرد، به شوخی گفتند «صبر کن» و این کلام با استقبال و کف زدن جمع مواجه شد. ساده بخواهم بگویم ایشان با جمع دیالوگ می کنند، واکنش نشان می دهند و واکنش می گیرند و این حس در حسینیه امام خمینی محبوس نمی ماند و حتما این حس در قاب رسانه به مردم منتقل می شود.

یا آنجا که با اشاره به رفتارهای دوگانه ترامپ در خصوص مردم ایران و اینکه اغتشاشگران را مردم ایران می‌داند ولی مردم حاضر در ماسه ۲۲ دی ماه را مردم ایران نمی‌داند، فرمودند که می‌گوید «برید جلو برید جلو من هم می‌آیم». که این بخش از بیانات نیز جمع را به وجد آورد و جمع تشویق کردند. یا آنجا که مثال خواستگاری را درباره رابطه ایران و آمریکا پیش می کشد و جمع می خندند و کف می زنند.

آنچه به عنوان یک ناظر عینی دیدار امروز می‌توانم بگویم این که رهبر انقلاب با استفاده از دو عنصر «جدیت» در برابر تهدیدها و افشای بازی رسانه‌ای آمریکا طی هفته‌های گذشته و همچنین به شوخی گرفتن برخی کنش های خصم آمیز دشمن، این پیام را به محیط داخلی و بیرونی کشور مخابره کردند که ایران در امنیت کامل است و هیچکدام از طرح‌های تهدیدآمیز آمریکا با واقعیت‌های موجود که یکی از آنها جدیت و توانمندی جمهوری اسلامی ایران است قابل تحقق نیست. فرح و خوشحالی بعد روضه را همه شنیده‌ایم و در پایان دیدار با رهبر انقلاب هم خوشحالیم و هم «امیدوار».