نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در راستای اجرای حق ذاتی دفاع مشروع، مصرح در ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد، و در پاسخ به اقدامات تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی، از جمله تعرض به حاکمیت و تمامیت سرزمینی جمهوری اسلامی ایران و به شهادت رساندن رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس در تهران که مهمان رسمی دولت جمهوری اسلامی ایران بود، و نیز به شهادت رساندن دبیرکل حزب الله لبنان و سردار نیلفروشان مستشار عالی نظامی کشورمان در بیروت، در شامگاه سه شنبه ۱۰ مهر ۱۴۰۳ مجموعه حملات موشکی بر ضد اهداف و تاسیسات نظامی و امنیتی این رژیم انجام دادند. 

توسل جمهوری اسلامی ایران به حق دفاع مشروع، بعد از خویشتنداری طولانی مدت، نشان دهنده رویکرد مسئولانه ایران نسبت به صلح و امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی در زمانی است که اقدامات غیرقانونی و نسل‌کُشی توسط رژیم آپارتاید اشغالگر صهیونیستی علیه ملت فلسطین و تجاوزات نظامی مکرر این رژیم علیه لبنان و سوریه همچنان ادامه دارد.

بر خلاف رژیم صهیونیستی که غیرنظامیان بیگناه و تاسیسات زیربنایی غیرنظامی را همواره هدفی مشروع برای تجاوز و کشتار در نظر گرفته است، جمهوری اسلامی ایران با ابتنای بر اصول اخلاقی و تعالیم عالیه اسلامی و با رعایت کامل اصل تمایز وفق حقوق بشردوستانه بین المللی، تنها اهداف و تاسیسات نظامی و امنیتی رژیم را هدف حمله موشکی دفاعی خود قرار داده است.