به گزارش خبرنگار مهر، گلریز وکیلی طباطبایی برنامهساز باسابقه رادیو که در پنجمین جشنواره پژواک با ساخت برنامه رادیویی «ستارهها خاموش نمیشن» موفق به کسب جایزه بخش «ایران مقاوم»، نشان ویژه «شهید سلامی» و تندیس صدای طلایی شد به تشریح ابعاد، دغدغهها و نحوه ساخت اثر برگزیده خود پرداخت.
وی با اشاره به روند شکلگیری اثر تحسینشده «ستارهها خاموش نمیشن» تأکید کرد: رسالت رسانه این است که مقاومت را با روایتهای انسانی و واقعی به نسل جوان منتقل کند و مانع از آن شود که قربانیان و کودکان بیدفاع جنگ صرفاً به اعدادی در لابهلای اخبار تبدیل شوند.
وکیلی طباطبایی ادامه داد: جرقه اولیه این اثر در مراسم یادبود ۴۷ کودک شهید جنگ ۱۲ روزه در شیرخوارگاه آمنه زده شد؛ جایی که تصاویر این کودکان روی پیکسلهای فلزی نقش بسته بود. در آن جمع، تصویر دختری معصوم به نام آیما زینعلی توجهم را جلب کرد و پس از آشنایی با خانواده او از طریق همکارم فاطمه میناخانی، متوجه عمق این تراژدی شدم؛ روایتی از شهادت پدر به همراه ۲ دختر خردسالش (آیما ۸ ساله و هیما ۴ ساله) در شب اول جنگ در شهرک شهید چمران و مادری صبور که پس از سقوط از طبقه دهم از زیر آوار نجات یافته بود.
این برنامهساز رادیو بیان کرد: دغدغه اصلی من شنیده شدن صدای قربانیان بیدفاع، بهویژه کودکانی بود که هیچ نقشی در جنگ ندارند. نمیخواستم این حقیقت تکاندهنده در هیاهوی روایتهای خبری گم شود. این اثر شب اول جنگ را از ۲ زاویه متفاوت یعنی از دید ماه در بیرون از خانه و از زبان بازمانده این واقعه (خانم حمیده پازوکی) روایت میکند.
وکیلی طباطبایی با اشاره به دشواریهای ساخت و تدوین این اثر به دلیل بار عاطفی شدید آن، اظهار کرد: به عنوان یک مادر، تدوین این روایت برایم فوقالعاده سخت و سنگین بود، اما تلاش کردم با تمام وجود حس صحنهها را بازسازی کنم تا صداقت و ایستادگی این مادر مقاوم به درستی به گوش مخاطب برسد. این جایزه نشان داد روایتی ساده و انسانی، اگر برآمده از دل باشد، ارتباط عمیقی با مخاطب و داوران برقرار خواهد کرد.
وی درباره دریافت نشان ویژه «شهید سلامی» نیز گفت: کسب این نشان یادآور بار سنگین مسئولیت برنامهسازان در ثبت و انتقال حقیقت زندگی شهداست. سردار شهید سلامی نیز در همان شب اول جنگ به شهادت رسید و نماد مقاومت است؛ همانگونه که محور این برنامه نیز ایستادگی و صلابت یک مادر داغدار بود.
برگزیده جشنواره پژواک با تأکید بر لزوم پرهیز از شعارزدگی در انتقال مفاهیم ارزشی به نسل جوان تصریح کرد: پشت هر عنوان کودککشی، یک نام، یک صدا، یک خانواده و یک آینده از دسترفته وجود دارد. اگر رنج قربانیان را صادقانه بیان کنیم و از امید و ایستادگی بازماندگان بگوییم، نسل جوان حقیقت مقاومت را که برای حفظ زندگی و انسانیت است، عمیقتر درک خواهد کرد.
وکیلی با اشاره به جایگاه ویژه «رادیو ایران» در مسیر حرفهای خود و خلق این اثر اظهار کرد: رادیو ایران خانه دوم من است؛ در طول بیش از ۲ دهه فعالیتم همواره در این شبکه خدمت کردهام و افتخار میکنم که تا زمان بازنشستگی نیز در همین خانه بمانم. برای من، رادیو ایران فقط یک نام نیست، بلکه هویت شنیداری ارزشمندی است که سالها در حافظه جمعی مردم ریشه دارد. وقتی نام رادیو ایران پشت اثری قرار میگیرد، مسئولیت انسان دوچندان میشود؛ چون مخاطب انتظاری فراتر دارد. تلاش ما این بود که اصالت و شناسنامه رادیو ایران را با زبان امروز برنامهسازی پیوند بزنیم تا اثری خلق شود که ضمن حفظ اعتبار و سابقه کهن شبکه، برای مخاطب امروز نیز جذاب و شنیدنی باشد. همچنین باور دارم روایت مقاومت بدون امید کامل نیست و خوشحالم که این اثر توانست حس همدلی، امید و تعلق به ایران را منتقل کند.
این برنامهساز در پایان با تأکید بر جمعی بودن این موفقیت یادآوری کرد: پشت هر اثر موفق رادیویی، تلاش شبانهروزی یک تیم قرار دارد. ساخت این اثر بدون اعتماد و همراهی مدیران شبکه امکانپذیر نبود و از زحمات مدیران، کارشناسان و همکاران گرامیام صمیمانه قدردانی میکنم.
ثبت نظر