اما امروز همان شرکت، مالک ولوو است و تنها در یک سال حدود ۴ میلیون خودرو فروخته؛ عددی که قرار است تا سال ۲۰۳۰ به ۶.۵ میلیون دستگاه برسد. چنین رشدی در یکی از رقابتی‌ترین صنایع جهان، پیام روشنی دارد: بازی عوض شده است.

اگر این برنامه محقق شود، درآمد جیلی می‌تواند از ۱۴۰ میلیارد دلار عبور کند؛ رقمی بزرگ‌تر از بودجه سالانه برخی کشورها. نکته مهم‌تر اینکه این رشد فقط متکی به بازار چین نیست و سهم بازارهای جهانی در حال افزایش است.

در همین حال، چین به‌سرعت به مرکز ثقل صنعت خودروی جهان تبدیل می‌شود. در این شرایط، سؤال اصلی برای خودروسازی ایران دیگر «پیشرفت» نیست؛ مسئله، «بقا»ست. آیا می‌توان مستقل ماند یا باید بخشی از زنجیره جهانی شد؟