روزها گذشت و این ۲ پرنده در کنار هم به گشت و گذار در منطقه پرداختند، امید تلاش می کرد تا رویا را برای مهاجرت آماده کند، کم کم زمان مهاجرت نزدیک شد و همه امیدوار بودند که رویا در این مسیر طولانی امید را همراهی کند، بالاخره در ۱۴ اسفند ۱۴۰۱ یعنی بعد از گذشت ۳۴ روز از روزهای در کنار هم بودن این دو پرنده، سفرشان را آغاز کردند و هر دو به قصد سیبری، تالاب فریدونکنار را پشت سر گذاشتند، روزها گذشت اما خبری از آنها نبود تا اینکه در ۲۱ اسفند یعنی ۷ روز بعد از شروع مهاجرت، خبر رسید که رویا به تنهایی در تنکابن – یکی از شهرهای غربی مازندران – دیده شده است؛ این یعنی اینکه تلاش‌ها نتیجه نداد و امید دوباره تنها رفت؛ حالا رویا ماند و یک سال دیگر انتظار که شاید امید بیاید اما بعد از آن امید نیامد و رویا در فریدونکنار تنها ماند.

مدیرکل دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست درباره آخرین وضعیت امید و رویا گفت: مهاجرت پرندگان تابع شرایط خاصی است، مهمترین آن بحث دما و اقلیم است، زمانی که هوای عرض های شمالی زمین در وقت مشخصی سردتر می شود، پرندگان از عرض های شمالی به سمت عرض های جنوبی زمین می آیند، به خصوص پرندگان مهاجری که آبزی و کنار آبزی هستند در عرض های جنوبی مانند سواحل شمالی، جنوبی و تالاب های ایران وارد شده و زمستان گذرانی می کنند.

وی اظهارداشت: با این شرایط جوی کارشناسان احتمال دادند که امید آمده اما به کشور ما نرسیده است و در همان عرض های شمالی تک ماند چون هوا آنقدر سرد نبود که الزامی باشد تا امید به مناطق گرمتر بیاید، البته در سنوات گذشته هم پیش آمده بود که امید یک یا ۲ سالی به ایران نیامد حالا امیدواریم امید تحت تاثیر شرایط اقلیمی ضرورتی ندیده باشد که به ایران بیاید.

مدیرکل دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست ادامه داد: هر چند در سرشماری های سال ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ نسبت به سنوات گذشته کاهش چند درصدی مهاجرت پرندگان را شاهد بودیم، در واقع پرندگان از گونه های مختلف کمتر به عرض های جنوبی آمدند و این شرایط فقط مختص کشور ما نبود چون هوا در عرض های شمالی آنقدر سرد نشده بود که پرندگان احساس نیاز به مهاجرت کنند.

وی تاکید کرد: این یکی از حدس هایی است که درباره امید می زنیم و امیدواریم حدس غالب همین باشد و امید زنده باشد و امسال با سرد شدن هوا باز هم شاهد حضور تک درنای سیبری در کشور باشیم.