در حین حفاری، باستان شناسان بقایای یک استراحتگاه ۳۵۰۰ ساله را کشف کردند. این سازه عظیم توسط مردمان کوچ نشینی که در اواخر عصر برنز و اوایل عصر آهن بین شرق اروپا و غرب آسیای امروزی مهاجرت می‌کردند، مورد استفاده قرار می‌گرفت.

عکس‌ها بقایای یک ساختار دایره‌مانند را نشان می‌دهند. در دوران باستان، این سازه به احتمال زیاد دارای ورودی ستون‌دار، سقف کاهگلی و قطر حدود ۱۵ متر بوده است. باستان‌شناسان در مرکز این مجموعه، آشپزخانه‌ای با هشت فرورفتگی اجاق‌مانند، ظروف پخت و پز، کاسه، لیوان و مُهرهای گلی پیدا کردند. دانشگاه گفت، این مهرها ممکن است ژتون‌هایی برای دریافت جیره غذا بوده باشند.

باستان‌شناسان در خارج از این آشپزخانه باستانی، بقایای غذا را نیز کشف کردند. این بقایا حاوی استخوان حیوانات از جمله گاو، گوسفند و خوک و همچنین ضایعات سفالی بود.

باستان‌شناسان بر این باورند که از این استراحتگاه برای وعده‌های غذایی تشریفاتی استفاده می‌شده است زیرا یک «گودال نذورات» نیز در آنجا پیدا شد که با مجسمه‌های کوچک انسان و سفال‌های شکسته پر شده بود. به نظر می‌رسد این مصنوعات عمداً و به عنوان پیشکش‌های مذهبی و آیینی دفن شده‌اند.