به گزارش خبرنگار مهر، روز سی‌ونهم جنگ، دیگر صرفاً یک عدد در تقویم درگیری نیست؛ این روز، نشانه‌ای از عبور جنگ از فاز بازدارندگی به مرحله فرسایش زیرساختی و برهم‌خوردن معادلات کلاسیک قدرت است. روایت‌ها از میدان نبرد، از شمال سرزمین‌های اشغالی تا عمق پایگاه‌های آمریکایی در منطقه، حاکی از آن است که ابتکار عمل جابه‌جا شده است.

اظهارات فرمانده هوافضای سپاه مبنی بر «شخم‌زدن حیفا» در شرایطی مطرح می‌شود که گزارش‌ها از تخلیه مناطق شمالی سرزمین های اشغالی و اختلال گسترده در زیرساخت‌های حیاتی این منطقه حکایت دارد؛ موضوعی که به‌معنای ضربه مستقیم به یکی از مهم‌ترین گره‌های اقتصادی و انرژی رژیم صهیونیستی خواهد بود. همزمان، تأکید بر «نبود رهگیر» نه‌فقط یک گزاره نظامی، بلکه پیامی راهبردی درباره تضعیف سامانه‌های دفاعی دشمن تلقی می‌شود.

در سطحی کلان‌تر، بیانیه قرارگاه خاتم‌الانبیاء و توصیف وضعیت آمریکا به‌عنوان «تحقیرشده در غرب آسیا»، نشان می‌دهد که جنگ از یک درگیری محدود به یک شکست ژئوپلیتیکی برای واشنگتن تغییر کرده است. حملات همزمان به اهداف دریایی، هوایی و زمینی و گسترش جغرافیای درگیری، مؤید ورود جنگ به مرحله‌ای پیچیده‌تر است؛ مرحله‌ای که نه‌تنها میدان، بلکه معادلات سیاسی و اقتصادی منطقه و حتی جهان را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

در این میان، هشدار دستگاه دیپلماسی ایران درباره تبعات حمله به زیرساخت‌ها، بُعد دیگری از این بحرانی است که آریکا برای خود و متحدانش ایجاد کرده: پیوند مستقیم جنگ با امنیت انرژی و اقتصاد جهانی. پیوندی که اگر ادامه دار شود، دامنه این تقابل را فراتر از مرزهای منطقه خواهد برد.