امید محمدی؛ بازار گروه خودرو: بازار خودرو کشور سال‌ ها است از منطق یک بازار متعارف فاصله گرفته است. خودرویی که باید کالایی مصرفی برای پاسخ به نیاز حمل‌ و نقل خانوار باشد، در بستر تورم مزمن و بی ‌ثباتی سیاستی، به دارایی سرمایه ‌ای تبدیل شده است. شکاف میان قیمت کارخانه و بازار آزاد نه ‌تنها کاهش نیافته، بلکه به یکی از موتورهای محرک تقاضای سوداگرانه بدل شده است. حذف ارز ترجیحی، رشد نرخ ارز، محدودیت ‌های تجاری، فقدان سرمایه‌ گذاری مستقیم خارجی و ضعف نظارت صنعتی، همگی لایه‌ هایی از یک مساله ساختاری را شکل دادند: بازاری که نه رقابتی است، نه انحصاریِ شفاف؛ بلکه ساختاری بینابینی دارد که هزینه آن مستقیما به دوش مصرف ‌کننده نهایی می ‌نشیند. در این میان، شرکت ‌های مونتاژکار چینی قرار بود با افزایش عرضه و ایجاد تنوع، بخشی از فشار بازار را تعدیل کنند. اما نه ‌تنها چنین اتفاقی رخ نداد، بلکه قیمت برخی محصولات مونتاژی در بازه‌ کوتاه جهش ‌های کم ‌سابقه ‌ای را تجربه کرد. چرا داخلی ‌سازی به سرانجام نرسید؟ چرا مونتاژ خودرو در ایران گران تمام می‌ شود؟ و چرا آزادسازی ارزی بدون جذب سرمایه‌ گذاری خارجی، به رقابت منجر نشد؟ برای بررسی این پرسش‌ ها با «امرالله امینی»، عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی به گفت‌ و گو پرداختیم؛