به گزارش بازار، خروج آب زیر فشار از جدار آسیب‌دیده لوله، الگوهای ارتعاشی مشخصی ایجاد می‌کند. این فرآیند فیزیکی، مبنای عمل کلیه سیستم‌های عیب‌یابی مدرن است. وقتی ترکیدگی پنهان در زیر بتن یا میان لایه‌های عایق رخ می‌دهد، تشخیص دیداری غیرممکن خواهد بود. رطوبت به تدریج مقاومت مصالح را کاهش می‌دهد و سازه فرسوده می‌شود. در این میان، شبکه آبرسانی ساختمان مانند یک شبکه عصبی پیچیده عمل می‌کند که کوچک‌ترین تغییر فشار در آن، سیگنال‌های فیزیکی تولید می‌کند. دستگاه‌های عیب‌یابی با دریافت این سیگنال‌ها، مکان دقیق خروج سیال را فراتر از سطح دید انسان مشخص می‌کنند. عملکرد این تجهیزات بر تبدیل انرژی مکانیکی یا حرارتی به داده‌های قابل پردازش استوار است. بدون تخریب شالوده. بدون حدس و گمان. مهندسی تاسیسات مدرن دقیقاً بر همین پایه استوار شده است.