مذاکرات برجامی، گشایشهای مربوط به داراییهای بلوکه شده، انعقاد قراردادهای همکاری با شرکتهای بزرگ بینالمللی و دیگر موارد اینچنینی خبر از بهبود فرآیند ارزآوری به کشور میدهند. از سوی دیگر اخبار نقیض موارد ذکر شده نیز با افزایش ریسکهای پیش روی اقتصاد کشور، چشمانداز فعالان بازار را تیره و تار میکند.
کافی است سیر نوسانات نرخ ارز در سالهای اخیر را بررسی و مشاهده کنید که در زمان افزایش سطح تحریمها و تغییر رویکرد بازار جهانی نسبت به اقتصاد ایران، جهشهای ارزی شدیدی صورت گرفته است و همینطور بالعکس، در دورههای زمانی که مسوولان کشور جهت بهبود شرایط بینالمللی با کشورهای خارجی بر سر میز مذاکره نشستهاند، انتظارات تورمی فعالان بازار نیز به حداقل میزان خود رسیده و در نتیجه روند بازار ارز کاهشی شده است.
بهطور کلی این میزان از تاثیرپذیری سیاسی در هر اقتصادی میتواند مشکلساز باشد، اما در حال حاضر که بازار کشور با چنین شرایطی مواجه است، میتوان پیشبینی کرد که اقبال بازار با کاندیداهایی خواهد بود که برنامهای جامعتر نسبت به آینده مناسبات سیاست خارجی کشور داشته باشند.
بررسیهای بهعمل آمده از روند معاملات ارزی در روزهای پیش از انتخابات ریاستجمهوری نشان میدهد که نرخ ارز در انتظار تعیین رئیس جدید دولت از میزان نوسانات خود میکاهد و به نوعی در خواب فرو میرود. این موضوع در حال حاضر نیز در حال رخ دادن است.
ثبت نظر