به نظر می آید این اقدام یک پالس انتخاباتی به جریان های غربگرا در جهت ترساندن مردم از سایه جنگ، تحریم و صدور قطعنامه است تا افکار عمومی جامعه را در انتخاب درست و اصلح دچار شک و تردید کنند. 

شواهد نشان می‌دهد قرار بر این بود که این قطعنامه سال آینده و همزمان با انتخابات 1404 برای جلوگیری از انتخاب مجدد آیت‌الله رئیسی صادر شود؛ ولی به دلیل شهادت ایشان و برگزاری زود هنگام انتخابات و غافلگیری آژانس صدور این بیانیه هم  جلو افتاد.

در واقع جریان غربگرای داخلی برای بازگرداندن سبد رای خود به انتخابات، نیاز به ایجاد هراس عمومی از جنگ و تحریم دارد. این جریان می‌خواهد چنین وانمود کند که پیروزی نامزد انقلابی، شرایط کشور را وخیم‌تر می‌کند.

این جریان هیچگاه توضیح نداده که چطور مذاکرات و توافقات پیشین باز هم به تشدید تحریمها منتهی شد و تنها درصدد القای این نکته است که این جریان ناجی کشور در برابر فشارهای غربی است.

هرچند در ادوار قبلی، گاه این ترفند نتیجه داده و پاسکاری‌های داخلی و خارجی به تاثیر بر نتیجه انتخابات منتهی شده، اما با تجربه سه ساله دولت شهید رئیسی، بعید است این تاکتیک تکراری نتیجه دهد.

دولت سیزدهم به‌خوبی نشان داد که می‌توان هم در میدان موفق بود و هم مذاکرات را پیش برد و تحریمها را مهار کرد و این دقیقا همان هنری است که دولت چهاردهم نیز باید داشته باشد.